تلویزیون هماهنگ با میدان، مردم و دیپلماسی 

این هماهنگی، شرط اساسی مدیریت مؤثر شرایط جنگی است.بنابراین اگر بخواهیم به نقش صداوسیما ازمنظریک ناظر بیرونی نگاه کنیم، باید گفت رسانه ملی در هماهنگی با میدان، دستگاه دیپلماسی وهمچنین آنچه مردم در خیابان‌ها بروز دادند حرکت کرده است. از این‌ رو انتظار این‌که در دوران جنگ، رسانه‌ها_ نه فقط صداوسیما بلکه تمام رسانه‌های داخلی_ بازتاب‌دهنده دیدگاه‌های واگرایانه یا کاملا متنوع باشند، انتظاری غیرواقعی است. چنین امری در هیچ کشور دیگری نیز در شرایط جنگی پذیرفته نشده و معمول نیست. زیرا انتشار اطلاعات در چنین شرایطی باید با برنامه‌ریزی و هماهنگی کامل با ساختارهای امنیتی و مدیریتی صورت گیرد.  اعتبار و آبروی رسانه در گرو صحت خبر است و نمی‌توان آن را فدای سرعت کرد. در دوران جنگ نیز طبیعی است که صحت‌سنجی اطلاعات با تأخیرهای ناگزیر مواجه شود. از سوی دیگر درشرایط جنگی، انتشار اخبار با امنیت ملی گره می‌خورد و نیازمند هماهنگی با نهادهایی مانند وزارت کشور و ستاد کل نیروهای مسلح است؛ امری که خود باعث افزایش زمان تأیید اطلاعات می‌شود.درنهایت باید یادآور شد طراحی اطلاع‌رسانی در دوره جنگ، زیرمجموعه مدیریت بحران است و نمی‌توان با همان معیارها و انتظارات دوران آرامش، عملکرد رسانه ملی را سنجید.